گفتگو نوعی تعامل فرهنگی بین کنشگران فردی و جمعی است. موضوع گفتگو هر آنچه که باشد (فرهنگی،اجتماعی،اقتصادی،سیاسی و زیست محیطی)هدفش یکی است و آن دست یابی به وفاقی تفاهمی با روش اقناعی و مبتنی بر خرد جمعی انتقادی است.بنابراین گفتگو در هر سطحی دارای استلزامات خاصی چون نفی خشونت،احساس نیاز به مفاهمه یعنی شنیدن و یاد گیری،خرد گرایی،پذیرش و احترام متقابل،زبان مشترک حوزه عمومی به دور از هر نوع سلطه،فرصت و مواضع برابر،بردباری،تسامح در برابر تفاوت ها،آزادی فکر بیان،تامین منافع فردی در پرتو مصالح جمعی،یگانگی با حفظ هویت ها واحساس مسئولیت و تعهد متقابل در به ثمر رساندن گفتگو وآمادگی برای پذیرش و اجرای نتایج آن است(مجله جامعه شناس ایران،۳:۱۳۸۳)در گفتگو هر یک از طرفین ضرورتا نمی کوشند تا اندیشه ها یا اطلاعاتی را که به آن ها پیشاپیش دست یافته اند،تبدیل به معرفت مشترک کنند.تلاش اصلی کسانی که در گفتگو شرکت دارند این است که "چیزی را با مشارکت یکدیگر خلق کنند".

 در گفتگو هدف حل یک مسئله نظری یا رفع یک مشکل عملی است.(مثل عدم امنیت در عراق).سازو کارانجام گفتگو فهم سخن "دیگری"و نقد ان است نه حمله به "دیگری"ودفاع از "خود"به این ترتیب می توان گفت:"گفتگو مکالمه ای است که در آن شرکت کنندگان برای نیل به هدفی واحد و مشترک که حل یا رفع مسئله یا مشکل مبتلا به همه شان است،"به فهم ونقد سخن یکدیگر می پردازند.در فرایند گفتگو فهم سخن تو زمینه ساز نقد آن سخن از سوی من می شود و نقد من سبب می شود که تو یا مدعای خودت را واضح تر کنی یا دلیل خودت را قویتر،و این ایضاح مدعا با تقویت دلیل مرا به فهم عمیق سخن تو و نقد دقیقتر آن را رهنمون می شود و بدین ترتیب و با این سیر دیالکتیکی،گام به گام ودست در دست هم به حل یا رفع مسئله یا مشکل نزدیک و نزدیکتر می شویم(ملکیان،۱۳۰:۱۳۸۱).وضعیت کنونی جهان و منطقه خاورمیانه نشان می دهد که در موقعیت های بحرانی،اصل بر گفتگوی میان صاحبان منافع در آن منطقه باید باشد نه برخورد میان انها،اما پیشرفت این رونددر گرو براوردن شرایطی است که عمده ترین انها"استقرار اخلاق گفت شنودی"فهم ارتباطی"و"روحیه مدنیت"است.با تکیه بر این شرایط می توان نتیجه گرفت که تثبیت ایده گفتگوی دولت ایران و آمریکا در عرصه روابط بین الملل مستلزم وجود یک فرهنگ مدنی-ارتباطی حداقل بعد از سه دهه قطع ارتباط سیاسی در مقیاس منطقه ای،منع غیریت سازی مفرط وافزایش تمایل دو کشور به شناسایی وآموختن از یکدیگر باشد.

اگر چه دین واعتقادات مذهبی ازعواملی هستند که در به وجود آمدن هویت فرهنگی میتوانند نقش عظیمی داشته باشند . چرا که در بسیاری از موارد هویت انسان در رابطه بامذهب ودین او شناخته مشود. اما جامعه ایرانی با قومیتهای مختلف  یک سری ارزشها وهنجارهای مشترک دارد که آنان در داخل یک واحد سیاسی منسجم وبعنوان یک ملت ریشه دار به دنیا معرفی میکند. زیر سئوال بردن برخی از سنتهاکه هیچگونه منافاتی با دین مبین اسلام ندارد وعامل انسجام ملی است موجب برجسته شدن هویتهای محلی می شود. ونهایتا به ضرر هویت ملی تمام خواهدشد. لذا بیگانگان طمع ورز با ساخت فیلم ۳۰۰ از یک طرف هویت ملی ایرانیان را زیر سئوال برده واز سوی دیگر با تضعیف هویت فرهنگی اعتقادات وباورهای آن ملت را نیز تضعیف میکنند. هویت ملی رااز یک جنبه می توان مهم ترین،فراگیرترین وبالاترین سطح هویت دانست.بخصوص بعد از شکلگیری دولت مدرن و واحدهای مستقل سیاسی به نام کشور،هویت ملی اهمیتی دو چندان پیدا کرده است ورابطه تنگاتنگی با تعریف منافع ملی کشورها دارد.به نظر رابرت دونشوز هویت ملی فراگیرترین ودرعین حال مشروعترین سطح هویت در نظامهای اجتماعی ـجدا از گرایشهای ایدئولوژیک ـاست وباید آنرا اصلیترین سنتز وحلقه ارتباطی بین هویت خاص محلی وهویتهای عام فردی دانست.میراث فرهنگی نیز بخشی از هویت فرهنگی ودر نتیجه هویت ملی است وعبارتست از کلیه عواملی که بطور آگاه ویا ناخودآگاه ما را تحت تاثیر قرار می دهند.آنچه جز وجود ماست،به نحوی می تواند درفکر وعمل ما تاثیر داشته باشد.میراث فرهنگی یک ملت،نشانه هایی از تاریخ وفرهنگ آن ملت وبیانگر هویت فراموش ناشدنی آن مردم است ومی تواند عامل مهمی در جهت شناختن وشناساندن خود به دیگران نیز باشد.میراث فرهنگی درواقع به دو دسته عمده تقسیم می شود:یکی طرز تفکر،بینش،سنت هاو باورها و دیگری اشیاء وآثار واین همان بعد فرهنگی هویت ملی است.هویت ملی در صورتی شکل می گیرد که افرادی که از لحاظ فیزیکی وقانونی عضو یک واحد سیاسی هستند وموضوع قوانین آن واقع می شوند ،از لحاظ روانی هم خودرا از اعضای آن واحد بدانند.هویت ملی دارای ابعاد اجتماعی ،تاریخی،فرهنگی،جغرافیایی ودینی است وهرکدام از این ابعاد،کارکرد های ویژه ای در هویت ملی دارند وبخشی از آن را تکمیل می کنند.

عوامل بروز وشیوع فساد در ایران بسیار گسترده ودر عین حال پیچیده هستند.فساد درایران ناشی از علل بیشماری است که برخی از آنها ریشه در دهه های گذشته دارد وبرخی نیز معلول بی نوجهی ها،سیاستهای غلط وبه قدرت رسیدن افراد فاقد صلاحیت پس از انقلاب اسلامی بوده است.به دلیل وجود ارتباط ووابستگی متقابل بین اجزا وعناصر اقتصادی،اجتماعی،سیاسی وفرهنگی درهر جامعه ای،طی سالیان گذشته رشد سرطان گونه ای در جامعه ایران داشته است.به طور کلی به مهمترین عوامل در بخشهای مختلف اشاره می کنم:

الف)عوامل اداری،ساختاری ومدیریتی

۱-وجود سازمانهای موازی،تعدد مراکز تصمیم گیری وارتباط غیر منطقی ووابستگی بیش ازحد کاری سازمانها به یکدیگر در ارائه خدمات به جامعه.

۲-حاکم بودن نظام بوروکراسی مریض که سبب تشویق واستفاده از روشهای تصریح در کار ودور زدن قوانین ومقررات می گردد.

۳-نبود شایسته سالاری،کنارزدن افراد کاردان ،گسترش پدیده خویشاوندسالاری وسپردن مشاغل حساس ومدیریتی به افراد فاقد تخصص ،مهارت،صلاحیت علمی وشرایط احراز درسازمانهای دولتی وحکومتی و.....

ب)عوامل اقتصادی

۱-دخالت بیش از حد دولت در اقتصاد.

۲-نرخ بالای تورم،بیکاری وعدم اطمینان به آینده.

۳-توزیع نامناسب وناعادلانه درآمدها وگسترش روزافزون فقر و........

ج)عوامل سیاسی

۱-وجود رانت خواری های گسترده سیاسی واعمال نفوذهای ناروای سیاسی درانتصاب ها وترفیعات.

۲-توسل به رفتارهای سیاسی برای حفظ پست ومقام به جای اولویت قائل شدن به منافع ملی وعدم توجه به برتری منافع عام بر منافع خاص و.......

د)عوامل فرهنگی

۱-حاکم شدن فرهنگ قدرت طلبی،برتری جویی،زیاده طلبی ومال اندوزی.

۲-ضعف وجدان کاری وانضباط اجتماعی .

۳-عدم پایبندی به اصول اخلاقی وباورهای مذهبی.

۴-حاکم شدن فرهنگ سیاست بازی وسیاست کاری.

جوانی دوره بحران است وزمان شورش وقیام مکرر او،همچنین عصرتغییر عقاید مذهبی وایدئولوژیکی اوست.

هرقدر به شناخت بیشتر خود ومحیطش برسد به همان نسبت توقع اش بیشتر میگردد.وبه همین دلیل ممکن است با معیارهای والدین ومربیانش اختلاف حاصل کند وگاه به ستیزه هایی منجر شود .ملت ما ،سالیانی درازی است که زن را بعنوان موجودی که تقدس او نبایستی شکسته شده واستفاده از زیبایی ها وجمال او فقط برای خانه مجاز است،شناخته است،این مسئله در آیین رسمی کشور ما ونیز سنتهای اصیل ایرانی بعنوان اصلی پایدار پذیرفته شده است.درهر حال ما هزاران سال بدین گونه زندگی کردیم واین فرهنگ پاسخگوی زندگی مردان وزنان ایرانی بوده است واکنون بخشی از دختران ما از این فرهنگ روی برتافته،به هردلیلی تاب مشکلات موجود ان را در خود نمی بینند،وگاهی برای فرار از این مشکلات دست به فرار از خانه می زنند.حال ببینیم معنای فرار چیست؟فرار را می توان به نوعی اظهار مقابله با موقعیت موجود یا رسیدن فرد به مرحله ای از بیقراری وعدم تعادل تعبیر کرد.درجایی که فرد دیگر یارای مقابله ومقاومت در برابر شرایط دلخواه موجود را درخود احساس نمی کند ،به امید رسیدن به شرایط آرمانی مورد نظر ذهنی دست به این عمل می زند.پدیده فرار از خانه با گسترش روزافزون خود ،بعنوان تهدیدی جدی برای جامعه وعامل افزایش ناهنجاریهای اجتماعی شناخته شده است.افراد فراری به گروهی از نوجوانان وجوانان اطلاق می شود که به علل متفاوتی ناچار به گریز از خانواده می شوند ودر این میان اعضای خانواده از علل واهداف فرار آنها اطلاعی ندارند ،اما آنچه مسلم است اینست که فرار دختران جوان نتیجه روابط ناسالم در خانواده ها در جامعه است وخود این عمل نوعی اعتراض است.

به اعتقاد پژوهشگران اجتماعی آنچه عامل افزایش دختران فراری می شود،فضای غیر منطقی در برخی از خانواده ها برای دختران است.به باور پژوهشگران فحاشی ،هتک حرمت،ضرب وجرح،زدن برچسب های غیر اخلاقی وارزیابی های نادرست از توانمندیهای دختران ،عملا انان را به حاشیه می راند وسرانجام به فرار از خانه مجبور می کند.

یک سیاستمدارممکن است برای نیل به اهداف سیاسی مختلف ازجمله حفظ قدرت سیاسی خودبه اقدامات آلوده به فسادمتوسل شود.کسب منافع شخصی نامشروع یاموقعیت سیاسی ناروا بااستفاده ازقدرت سیاسی  حزبی ، موقعیت دولتی یاازطریق روابط با سیاستمداران یاصاحبان مشاغل سیاسی رافسادسیاسی گویند.این نوع فسادعمدتا شامل تامین مالی احزاب به شیوه های غیرقانونی (فسادانتخاباتی)،خریدآرابه نفع کاندیداهای خاص با پول ،ارعاب وتهدید درجریان انتخابات ،تحریف نتایج انتخابات ، تخصیص منابع وخدمات عمومی ودولتی براساس روابط مسموم بین سیاستمداران تجارت برپایه اعمال نفوذ سیاسی تصویب طرح ها یاقوانین خاص درجهت مقاصدخاص و....می باشد.ساختارسیاسی جامعه  میزان قدرت ومسئولیت سیاستمداران را تعیین می کندواز این طریق برمنافع وهزینه های فساد برای هرسیاستمداراثرمی گذارد.متغیرهای عمده سیاسی که می توانند برمیزان فساد تاثیر گذارند عبارتنداز:1-نحوه تقسیم قدرت سیاسی (میزان حاکمیت دموکراسی وماهیت آن در جامعه  حضوراحزاب سیاسی ونقش انها دربرقراری تعادل قوا)2-میزان ثبات سیاسی3-میزان آزادیهای سیاسی(آزادی های مدنی استقلال مطبوعات وآزادی بیان)4-میزان عزم واراده سیاسی برای مبارزه با فساد وحمایت مقامات عالی رتبه ازآن..هرگاه قدرت مطلق دراختیاریک سیاستمدار گذاشتهشود بدون شک خطرفساد افزایش می یابد.وجوداحزاب سیاسی مختلف سبب ایجادرقابت سیاسی وانتقال دورهای قدرت ازیک گروه ویا احزاب  به گروه یا احزاب دیگر می گردد وفعالیت های حزب حاکم پیوسته ازجانب احزاب رقیب موردنظارت ارزیابی وانتقاد قرار می گیرد.ازاینرو قدرت به صورت افقی بین سه قوه وبه صورت عمودی میان مقامات محلی ومرکزی تقسیم می گردد.هنگامی که پست های سیاسی براساس روابط سیاسی وتعاملات پشت پرده اعطا می شود معیارهای کارایی لیاقت وشایسته سالاری نادیده گرفته می شوند ومدیران به جای خدمت به کل جامعه ازامکانات واختیارات خود برای خوشخدمتی به سیاستمداران ویا جناحهای سیاسی خاص استفاده می کنند.چنانچه تقسیم قدرت ورقابت احزاب سیاسی به بی ثباتی منجرشود زمینه رشدفسادرا فراهم می کند.زیرادرمحیط بی ثبات سیاسی افراد تمایل بیشتری به ارتکاب فساد پیدامی کنند وچون آینده سیاسی خودرا متزلزل می بیند تلاش می کنند ازقدرت واختیارات خود حداکثر استفاده رادرحداقل زمان نصیب خود کنند.                                                                                                                                                        

علي معين‌‏فر، پژوهشگر نمونه كشور در سال 82، با بیان این مطلب افزود :  ناراحتي‌‏هاي رواني، شكست در عشق، اختلافات رواني و شخصيتي، فقر، بيكاري، شرايط خاص زندگي شهري، بخصوص در شهرهاي بزرگ و صنعتي، اختلافات خانوادگي و نامناسب بودن شرايط زندگي خانوادگي از مهمترين دلايل خودكشي در ايران است.
 
وي، مسئله خودكشي در بين جوانان ايراني را به عنوان يكي از حادترين آسيب‌‏هاي اجتماعي مورد تاكيد قرار داد و افزود: از آنجايي كه جواني دوره بروز استعدادها و توانايي ها است ، جوان مدام در پي فرصتي است تا اين استعدادها را شكوفا سازد و به نحوي خود را در بين اطرافيان و اجتماع مطرح كند، اما محدوديت‌‏هاي موجود بخصوص در جوامع كوچك موجب سرخوردگي جوانان مي‌‏شود. 

معین فر ،همچنين بالا نبودن سطح آگاهي در جوامع سنتي را از ديگر سرخوردگي جوانان در اين جوان‌‏ها دانست و گفت: اغلب جوانان در جوامع كوچك از اين رنج مي‌‏برند كه چرا اطرافيان و جامع احساسات آنان را درك نمي‌‏كنند و هنگامي‌‏كه در چنين شرايطي جوانان تصميم به خودكشي مي‌‏گيرند، اغلب اميد به زندگي خود را از دست داده‌‏اند.
 
اين استاد دانشگاه گفت: خودكشي عاشق‌‏ها در واقع خشم به معشوق است و در بسياري از خودكشي‌‏ها از سوي جوانان كه بسيار جدي و مصرانه انجام مي‌‏گيرد، خودكشي بيانگر يك خشم واپس‌‏زده شده است. 

اين جامعه شناس،در رابطه با ميزان خودكشي دانشجويان در مراكز علمي، گفت: متاسفانه برخي از مديران سابقه مديريتي چنداني ندارند و عدم توانايي آنان در درك جوانان دانشجو موجب بحران آفريني مي‌‏شود و اين‌‏گونه اتفاقات غالبا در دانشگاه‌‏ها اتفاق مي‌‏افتد.
 
معين‌‏فر افزود: وقتي در محيط دانشگاهي، دانشجويي استاد را تهديد به خودكشي مي‌‏كند، آنها فكر مي‌‏كنند كه دانشجو بهانه مي‌‏آورد در حالي‌‏كه اينگونه نيست و از هر يكصد مورد تهديد 2 تا 4 مورد به واقعيت تلخ تبديل مي‌‏شود.

به گزارش "نوانديش" دفتر مطالعات فرهنگي اين مركز ضمن بررسي «نقش حكومت در حل مشكل افزايش سن ازدواج» تصريح كرد كه در حال حاضر متوسط سن ازدواج براي دختران به 9/27 سال و براي پسران به 7/29 سال افزايش يافته و اين در حالي است كه ميانگين سن ازدواج در سال 1375 براي پسران تقريبا 26 سال و براي دختران حدود 23 سال بوده است.

مركز پژوهشها سپس با اشاره به تاكيدات شريعت و همچنين پيامبر گرامي اسلام (ص) بر ضرورت تعجيل و تسريع در ازدواج پس از فرا رسيدن مرحله بلوغ تاكيد كرد كه در حال حاضر حتي در ميان روستائيان نيز شاهد افزايش سن ازدواج – خصوصا در بين دختران روستايي – هستيم و در مجموع سن ازدواج در ميان دختران بيش از پسران بالاتر رفته است.

اين گزارش علل و عوامل موثر در بروز تاخير در ازدواج را متعدد دانست و با اين وصف تصريح كرد كه تاثير برخي از عوامل مانند عامل اقتصادي - از قبيل اشتغال و مسكن - در اين زمينه آشكارتر و تاثير برخي عوامل ديگر همچون ايجاد تحول در ديدگاهها نسبت به مفهوم ازدواج و مفاسد اخلاقي كمتر مشهود است.

در بخش ديگري از اين گزارش، تاخير در ازدواج و نيز عدم ازدواج از خصايص بارز جامعه كنوني ايران برشمرده شده و آمده است: اين وضعيت داراي آثار و تبعات جسمي و روحي – رواني و فردي و اجتماعي متعدد و گسترده‌اي است كه در صورت تداوم مي‌تواند جامعه را به سوي بيماري، عدم تعادل و انحراف سوق دهد و به همين دليل بر عهده دولت و نهادهاي اجتماعي است كه در چارچوب سياستهاي كلي برنامه چهارم در بخش امور اجتماعي، سياسي ، رفاهي و امنيتي، علاوه بر تقويت نهاد خانواده، در خصوص تامين شرايط و امكانات اساسي براي جوانان اقدامات موثري به عمل آورند و به مقابله با اين معضل بپردازند و از گسترش و شيوع هر چه بيشتر آثار و تبعات آن در جامعه پيشگيري نمايند.

مركز پژوهشها در ادامه پيشنهادها و راهكارهاي خود براي حل معضل تاخير در ازدواج را در قالب راهكارهاي اقتصادي و اجتماعي – فرهنگي تبيين كرده و افزود: دولت مكلف است موانع اقتصادي ازدواج را از سر راه جوانان برداشته و جاده ازدواج را براي آنان هموار و مسطح نمايد و بدين منظور افزايش منابع اقتصادي و فراهم نمودن زمينه هاي توليد ثروت براي جوانان و كاهش هزينه‌ها و مخارج زندگي ضرورت دارد.

هرجامعه متناسب بارشد یا انحطاط خود با انواعی از انحرافات وقانون شکنی ها روبرو می باشد که لازمه ترقی وتعالی ان جامعه مواجهه صحیح وحکیمانه با انهاست .ازاینرو اگاهی ازکجرویهای اجتماعی ومسائل ناشی از ان برای مدیران و نخبگان جوامع ضرورت تام دارد.وبلاگ حاضر می کوشد تا دانشجویان وپژوهشگران را با انحرافات خصایص مجرمین و منحرفین واسیب شناسی اجتماعی بویژه کشور عزیزمان ایران اشنا سازد